Hoe Dani Kara woorden omzette in een missie voor daklozen
 |
| Dani en Dimjana geven voedselpakket uit aan een dakloze in Dortmund |
Het perfecte moment ontstaat pas wanneer je besluit te handelen. Sommige mensen praten over verandering. Anderen worden zélf de verandering.
Dani Kara (25), een gewaardeerde Arameeër uit Enschede, werkt in het dagelijks leven als accountmanager en intercedent bij een uitzendbureau. Maar wie hem kent, weet dat zijn inzet niet stopt om vijf uur. Al jaren is Dani actief binnen zijn kerk en gemeenschap. Hij diende als voorzitter van het Syrisch Orthodox Jongeren Platform (SOJP) onder leiding van Z.E. Mor Polycarpus Augin Aydin en is betrokken bij de Nisho Foundation, waar hij meewerkt aan de vertoning van een documentaire over wijlen Mor Julius Yeshu Cicek, een aartsbisschop die een blijvende impact had op kerk, gemeenschap en diaspora en voor Dani een belangrijke inspiratiebron vormt.
Voor Dani draait het leven om verbinding, verantwoordelijkheid en betrokkenheid.
“Iedereen verdient een kans,” zegt hij. “Kleine gebaren kunnen een groot verschil maken.” Geen enkel kind droomt ervan om dakloos te worden. Op minder dan een uur rijden van Enschede slapen mensen op straat. Voor velen is dat een bericht dat je voorbij scrolt. Voor Dani werd het een wake-upcall. Zes of zeven jaar geleden sprak hij al uit dat hij iets wilde doen voor mensen in nood. Wat precies wist hij niet, maar hij voelde dat hij van betekenis wilde zijn. Lange tijd bleef het bij goede intenties. Dat veranderde toen hij een video zag van een dienaar uit de Mor Eshayo-kerk in Gronau, onder leiding van priester Semun Akan Beth Bahho, tevens familie van hem. In de video werden maaltijden uitgedeeld aan daklozen in Münster. “Die beelden lieten mij niet meer los,” vertelt Dani. “Het voelde niet als toeval. Het voelde als een roeping.” Hij stuurde direct een bericht met de vraag of ze dit samen als project konden opzetten. Het enthousiasme was wederzijds. Kort daarna stonden ze samen op straat voor hun eerste actie.
Soms wachten mensen jaren op het perfecte moment. Maar volgens Dani ontstaat dat moment pas wanneer je besluit te handelen.
Wat begon als één actie, werd een missie Münster ligt op nog geen vijftig minuten rijden van Enschede. De stad is bijna twee keer zo groot en het aantal daklozen in Duitsland ligt aanzienlijk hoger dan in Nederland. De nood is zichtbaar en voelbaar.
Wat begon als één actie groeide snel uit.
Bij de tweede actie reisde Dani met tien vrijwilligers naar Dortmund. Daar deelden zij vijftig pakketten uit met warme maaltijden, tandenborstels, tandpasta, water, koffie, koekjes en sokken. Ook voegden zij icoontjes, kruisjes en Bijbelkaartjes toe, niet alleen om lichamen te voeden, maar ook om harten te raken. Het is geen eenmalige actie, maar een missie. Een missie om naastenliefde tastbaar te maken.
Niemand kiest vrijwillig voor de straat
In Mattheüs 25:35 staat: “Want Ik had honger en u gaf Mij te eten; Ik had dorst en u gaf Mij te drinken; Ik was vreemdeling en u nam Mij op.”
Voor Dani is dat geen symbolische tekst, maar een opdracht. “We vergeten soms dat elke dakloze ooit een kind was,” zegt hij. “Met dromen. Met hoop.”Als kind droomde hij er zelf van om piloot te worden. Geen enkel kind droomt ervan om dakloos te zijn.
 |
| Op karton geschreven door een dakloze: “ICH HABE HUNGER BITTE MICH HELFEN DANKE” |
Achter iedere persoon op straat schuilt een verhaal van pijn, verlies of tegenslag.
Wanneer Dani iemand helpt, ziet hij niet alleen een dakloze, maar iemands zoon of dochter. Iemand die is gevallen, maar niet minder waard is.
“Je weet niet wat iemands verhaal is”
Zijn verloofde, Dimjana, hield hem daarin een belangrijke spiegel voor. “Soms had ik onbewust een oordeel,” vertelt Dani. “Zij zei: ‘Je weet niet wat iemands verhaal is.’ En ze had gelijk.”
Dakloosheid is zelden een simpel gevolg van verkeerde keuzes.
Zo sprak hij een twintigjarige jongen die geld vroeg om terug te keren naar Griekenland. Studieschulden, oplopende rekeningen en geen vangnet hadden hem vastgezet. Ook ontmoette hij een oudere vrouw met een Russisch-orthodoxe achtergrond. Na het overlijden van haar man kon zij de huur niet meer betalen en belandde zij zonder familie of steun op straat. Toen zij hoorde dat ook zij orthodox waren, barstte ze in tranen uit en kuste haar kruisketting. “Dat moment vergeet ik nooit meer,” zegt hij. Dakloosheid is geen stereotype, maar vaak een opeenstapeling van omstandigheden. Wat mensen op zo’n moment nodig hebben, is menselijkheid.
 |
| Dani geeft een voedselpakket aan een oude vrouw die dakloos is met een Russich-Orthodoxe achtergrond in Dortmund |
Vertrouwen is net zo belangrijk als liefdadigheid
De eerste actie betaalden Dani en zijn team volledig uit eigen zak. Na het delen van een impressievideo op social media werd een PayPal-donatielink en Tikkie geopend. Binnen één week werd er 3.000 euro opgehaald. Dat bedrag werd zorgvuldig en transparant besteed aan de tweede actie. “Elke euro wordt bewust besteed,” benadrukt Dani. “Vertrouwen is net zo belangrijk als liefdadigheid.”Sparen voor mijn toekomst of investeren in iemand die niets heeft? Dienen is waardevol, maar niet altijd makkelijk. “Je kunt beter die zaterdag werken en 200 euro verdienen,” kreeg hij te horen. Toch voelt hij zich rijker wanneer hij iemand helpt die niets heeft.
Dienen betekent voor hem nederigheid, barmhartigheid en opoffering.
“In deze wereld lijkt alles om geld te draaien. Maar niets geeft meer vervulling dan iets doen zonder er iets voor terug te verwachten.” Volgens hem is dienen geen verlies, maar winst. Alleen niet zichtbaar op een bankrekening.“Als zij dit kunnen, waarom ik niet?”
Wat hoopt Dani dat dit verhaal teweegbrengt?
Dat het mensen niet alleen raakt, maar ook in beweging brengt. Dat iemand denkt: als zij dit kunnen, waarom ik niet? Mensen kunnen bijdragen door mee te helpen bij uitdeelacties, praktische ondersteuning te bieden of financieel bij te dragen. Bewust worden geen goederen aangenomen, zodat kwaliteit en organisatie gewaarborgd blijven. Tijd, inzet en betrokkenheid blijven echter onmisbaar.
Begin vandaag
Veel mensen wachten op het perfecte moment. Meer tijd. Meer geld. Meer zekerheid. Volgens Dani komt dat moment niet vanzelf. Wat begon als een idee groeide uit tot concrete acties op straat in Duitsland. Geen groots plan vanaf dag één, maar simpelweg beginnen. Hij zegt dat het werk hem bewuster heeft gemaakt van hoe vanzelfsprekend stabiliteit kan zijn. “Ik besef hoe veilig mijn leven is, terwijl iemand anders vecht om te overleven.”Zijn boodschap is helder: wacht niet tot alles klopt en wacht niet tot iemand anders het voortouw neemt. Want uiteindelijk wordt een leven niet gemeten aan wat iemand heeft verdiend, maar aan wat hij of zij heeft betekend voor een ander.
Doneren kan via deze linkjes: TIKKIE / PAYPAL
Tiktok: https://www.tiktok.com/@danikara007?_r=1&_t=ZG-94krTMVnv3R
Tubantia artikel:
Live interview bij radio FunX > Youtube: https://youtu.be/9BiYvgXEXIo?is=djCrvEamxwIbjm6l
 |
| Dani loopt met een bolderkar gevuld met voedselpakketten in Dortmund |
Reacties
Een reactie posten