Christendom Actueel

Begin december 2025 zijn in het Koerdisch Autonoom Gewest (KRG) in Noord-Irak opnieuw twee gerichte aanvallen gepleegd op Assyrisch-Chaldeeuwse christelijke plekken. In het dorp Armota (Erbil) werden bijna vijftien Assyrisch-Chaldeeuwse graven vernield, en in Deralok (Duhok) werd de eeuwenoude Mar Khanana-kerk met modder en stenen bekogeld. Deze incidenten hebben diepe woede en verdriet veroorzaakt binnen de Assyrisch-Chaldeeuwse gemeenschap en leggen een pijnlijk patroon van straffeloosheid bloot. Wat gebeurde er precies? •  Armota, 4 december 2025 In het kleine Assyrisch-Chaldeeuwse dorp Armota (Koya-district) ontdekten enkele vrouwen tijdens een bezoek aan het pas gerenoveerde kerkhof dat meerdere graven waren opengebroken en verwoest. Grafzerken waren kapotgeslagen en zelfs doodskisten waren beschadigd. De Assyrisch-Chaldeeuwse universitair docent dr. Hawjin Slewa noemde het tegenover Iraakse media een “geplande actie door een groep”. Armota telt zo’n 500 Assyrisch-Chaldeeuw...

Een kruisje dat een leven tekende “ Ik heb Mor Julius Yeshu Çiçek eigenlijk nooit écht persoonlijk gesproken”, vertelt Johan David. „Toch kende ik hem al van jongs af aan. In 1998 was ik als kind aanwezig op een familiedag van Platform Aram in het Mor Ephrem-klooster te Glane. Het was een mooie en gezellige dag. Op een gegeven moment kwam de aartsbisschop even naar buiten. Hij hield een korte toespraak en gaf elk kind een kruisje. Dat kleine, eenvoudige gebaar maakte enorme indruk. Je voelde: deze man draagt iets groters dan zichzelf.” Die ervaring bleef hangen. Toen Johan jaren later hoorde over het leven van deze bijzondere kerkvader, raakte hij geïnspireerd en voelde hij zich geroepen. “Zijn verhaal móést verteld worden en niet alleen voor onze eigen gemeenschap, maar voor iedereen die wil zien wat één mens met geloof, liefde en doorzettingsvermogen kan bereiken.” Hoe vang je een reus in 85 minuten? De grootste uitdaging, zegt Johan, was de omvang van het leven dat hij wilde por...

In de schaduw van het conflict tussen Armenië en Azerbeidzjan, waar verdrijving en culturele uitwissing de ziel van een oeroud volk bedreigen, verschijnt Dr. Anzhele Mnatsakanyan als een baken van onwankelbare hoop. Als wetenschapper, docent en humanitair van Armeense en Assyrische afkomst, confronteert zij verlies met serene vastberadenheid. “Hoop,” verklaart zij, “is sterker dan haat.” Een reis over continenten en overtuigingen Het pad van Dr. Mnatsakanyan loopt van het hart van Armenië naar de intellectuele centra van Europa en weer terug. Geboren in Jerevan, volgde zij hogere studies in het buitenland, behaalde een masterdiploma en keerde terug voor haar PhD. “Mijn horizon verbreden was essentieel,” zegt zij, “maar mijn drijfveer komt uit zelfredzaamheid door ijver en een diepe toewijding aan humanitarisme. In dit veld help ik een veiligere, betere wereld te smeden.” Aan de Staatsuniversiteit van Jerevan vormt zij jonge geesten niet alleen met feiten, maar met de kunst van het onde...

Van vluchteling tot politicus Andreas Bakir strijdt voor een soeverein Nederland met sterke morele waarden. Als zoon van een Syrisch-orthodoxe vluchteling voelt Bakir een diepe dankbaarheid jegens Nederland. “Mijn familie werd opgenomen, terwijl dat niet verplicht was. Ik wil iets terugdoen,” zegt hij. Deze overtuiging bracht hem via Forum voor Democratie (FvD) naar de landelijke politiek. Souvereiniteit en nationale regie Bakir ziet Nederland achteruitgaan op gebieden als sociale cohesie, onderwijs, huisvesting, economie en moraal. “Nederland is niet langer soeverein. Belangrijke regels komen uit Brussel, ondanks de afwijzing van de Europese Grondwet in 2005,” stelt hij. FvD pleit als enige partij voor uittreding uit de EU om de regie terug te nemen. “Alleen zo kunnen we immigratie beheersen en de verzorgingsstaat beschermen.” Geloof als kompas Het christendom gidst Bakirs keuzes als misdienaar en Syrisch-orthodoxe christen. Hij weegt standpunten af aan de Bijbel. “Het christendo...